"Het Huis gaf de structuur die we nodig hadden"
Lotte was 28 weken zwanger toen haar dochtertje Tess werd gehaald in het Máxima MC. Ruim 3 maanden te vroeg. Een spannende periode brak aan. Lotte en haar man Gerco verbleven in Ronald McDonald Huis Zuidoost-Brabant. Om iets terug te doen voor het Huis deden zij in 2025 mee met HomeSports. Dit jaar staan ze weer aan de start van het 24-uurs sportevenement van Ronald McDonald Huis Nederland.
Lotte: “Ik werd vrij onverwachts opgenomen in het Jeroen Bosch Ziekenhuis. Ik dacht dat ik daar de rest van de zwangerschap plat moest liggen, maar niets was minder waar. ’s Avonds viel de hartslag van Tess weg en voor ik het wist stond de ambulance klaar om mij naar het MMC in Veldhoven te vervoeren. Daar was plek voor Tess én mij. De volgende ochtend werd Tess geboren. Ze woog toen 900 gram.”
Hotel
“We hadden geen idee wat er op ons afkwam. De eerste twee nachten bleven Gerco en ik in het ziekenhuis en daarna sliepen we drie nachten in een hotel. Later was er gelukkig plek in Ronald McDonald Huis Zuidoost-Brabant. Een hotel is van alle gemakken voorzien, maar toch ook weer niet. Het was 10 minuten rijden. Daardoor gingen we niet ‘even’ terug en waren we de hele dag in het ziekenhuis. We gingen er zelf aan onderdoor, totdat we in het Huis kwamen. Want vanaf het Huis was het twee minuten lopen. We konden zelf koken en familie ontvangen. Het gaf de structuur die we nodig hadden in die tijd.”
35 nachten
De eerste week was spannend. De gynaecoloog kon geen garantie geven dat Tess het zou redden. Lotte en Gerco hebben een paar keer afscheid van haar moeten nemen. Gelukkig knapte Tess weer op. Het stel logeerde 35 nachten in het Huis. Daarna werd Tess overgeplaatst naar het Jeroen Bosch Ziekenhuis.
Een plekje geven
“Dankzij het Huis hebben wij deze periode een plekje kunnen geven. Elk moment kan het laatste moment zijn dat je hebt. En als je ver van het ziekenhuis woont, zul je in een bedreigende situatie nooit op tijd bij je kind kunnen zijn. Wij hebben achteraf geen klap gehad, omdat we geholpen zijn door het Huis. We waren altijd bij Tess en we kregen de kans om ons verhaal te delen met andere gasten en vrijwilligers. Dat heeft ons echt door die tijd heen gesleept.”
Tess is nu bijna 3 en het gaat goed met haar. “Ze heeft een pittig karakter en dat heeft haar ook geholpen om door te vechten. We wisten niet hoe ze eruit zou komen, maar je ziet niks meer aan haar. Ze is niet kleiner dan andere kinderen en ze eet heel goed; ze doet alles wat ze moet doen.”
Genieten
“Wat ons altijd is bijgebleven is dat we gevoelsmatig iets terug wilden doen voor het Huis. En dat is de reden dat we vorig jaar meededen aan HomeSports. En dit jaar zijn we weer van de partij! Ons team ‘Dappere Strijders’ bestaat uit familieleden en vrienden die heel dicht bij ons stonden toen Tess in het ziekenhuis lag. Vorig jaar was alles nieuw. Het hele team kwammet tranen over de finish, omdat het event je emotioneel raakt. Voor Gerco en mij was het een stukje verwerking. Dit jaar hopen we echt te kunnen genieten.”
Ter voorbereiding wandelt het team vaak met elkaar. “Teambuilding vinden we heel belangrijk. Om geld in te zamelen organiseerden we events. Van een paasspeurtocht door het dorp tot een pietenactie, bingo en op de braderie staan tijdens Koningsdag. Ook tijdens die events ben je met het hele team samen en bouw je iets op met elkaar. Nu we ons streefbedrag hebben behaald gaan we genieten en naar het weekend toeleven.”
