500 kilometer. Voor een ander.
Fietsen doe ik graag. Even het hoofd leegmaken, lekker buiten zijn en gewoon trappen. Wind tegen? Dan trap ik wat harder. Lange afstand? Mooi, kom maar op. Kilometers maken is voor mij geen straf.
Maar deze 500 kilometer zijn anders.
Samen met een groep stap ik op de fiets om geld in te zamelen voor het Ronald McDonald Huis. Een plek waar ouders kunnen blijven slapen als hun kind in het ziekenhuis ligt. Dichtbij, op loopafstand. Zodat ze er altijd kunnen zijn wanneer dat het hardst nodig is.
Ik fiets dus niet alleen voor de sportieve uitdaging, maar vooral om iets bij te dragen. Wat voor mij “gewoon een lange rit” is, kan voor een gezin het verschil maken tussen ver weg moeten overnachten of dichtbij hun kind kunnen zijn.
500 kilometer is een flinke afstand. Maar met genoeg steun voelt elke kilometer lichter.
Wil je mij sponsoren? Groot of klein, alles helpt. Samen zorgen we ervoor dat ouders dicht bij hun kind kunnen blijven. En ik? Ik blijf trappen.
