Als moeder van een extreem prematuur geboren meisje weet ik als geen ander hoe ingrijpend en onzeker het kan zijn als je kind (langere tijd) in het ziekenhuis moet verblijven. Onze dochter heeft de eerste vier maanden van haar leven op de intensive care doorgebracht. De wereld staat stil, terwijl je tegelijkertijd probeert sterk te blijven voor je kind. In die tijd was het Ronald McDonald Huis voor mij geen luxe, maar een onmisbare steun.
Dicht bij mijn dochter kunnen zijn, dag en nacht, gaf mij niet alleen rust, maar ook de kracht om er écht voor haar te zijn. Het huis bood een warme, veilige plek in een periode die vooral gekenmerkt werd door extreme spanning en zorgen. Even op adem komen, een luisterend oor, en de wetenschap dat je niet alleen bent – dat maakt een wereld van verschil.
Juist omdat ik zelf heb ervaren hoe waardevol deze plek is, wil ik mij nu inzetten om anderen diezelfde steun te bieden. Geen enkele ouder zou zich alleen moeten voelen in zo’n kwetsbare tijd. Met mijn deelname hoop ik bij te dragen aan het voortbestaan van deze bijzondere huizen, zodat ook andere gezinnen dichtbij hun zieke kind kunnen zijn wanneer dat het hardst nodig is.
Dit is voor mij meer dan een actie. Het is een manier om iets terug te geven voor wat mij en mijn gezin zo enorm heeft geholpen.
