Elke dag was ik op het veld te vinden.
Voetbal was niet zomaar een hobby – het was wie ik was.
Op mijn zesde maakte ik het ene doelpunt na het andere.
Tot die ene teamfoto.
Iedereen hurkte op de eerste rij.
Ik ook. Alleen… mijn knieën wilden niet mee.
Wat begon als een klein moment, werd een grote wending.
Na meerdere ziekenhuisbezoeken kwam de diagnose: reuma.
Waar anderen trainden voor wedstrijden, trainde ik in ziekenhuiskamers.
Elk kwartaal injecties in mijn gewrichten.
Pijn werd onderdeel van mijn routine.
Maar opgeven? Dat stond niet in mijn woordenboek.
Reuma heeft me misschien afgeremd,
maar het heeft me nooit gestopt.
Het heeft me discipline geleerd.
Doorzettingsvermogen.
Dankbaarheid voor elke stap die ik kan zetten.
Nu, 33 jaar later, sta ik hier sterker dan ooit.
Niet ondanks mijn verleden — maar dankzij mijn strijd.
Ik weet wat het is om te vallen.
Ik weet wat het is om weer op te staan.
En juist daarom kijk ik ernaar uit
om samen met dit geweldige team iets bijzonders neer te zetten.
Want kracht zit niet alleen in je benen.
Kracht zit in je mindset.
In je hart.
In je wil om door te gaan.
En ik ben er klaar voor
